YÜZYILLIK YEMİNİM

Hatırlıyorum, bu beden bir savaş alanında 

Onulmaz yara alarak ölmüştü

Günbatımından gündoğumuna dek

Yüzyıllık yeminler ediyorum

Biliyorum, bin yıllık öfkemin milyonlarca daha yılı var

Ve sonsuzluğa dek bu öfkeyi taşıyacak ruhum 

Kör kuyularda zincirlere hapsedilmiş

Bir köşede ızdırap çekermiş

Bedeninin ölümünü duvarlarda görürmüş

Kılıçtan geçirildiğini defalarca izlermiş

Savaşın bittiğini onlar göremeyecekler

Yüzyıllık yeminler eden ruhum var oldukça

Onların rüyaları kabusa çevrilecek

Ecel terleri dökerek uyanacaklar 

Asla uyanamayacakları güne dek sürecek 

İntikamım ve onlara olan öfkem

- Anna -